Skip to main content

Nutella & Camilla

Nutella & Camilla

March 2, 2017

By Arnold Jansen op de Haar

Prince Charles wants to do battle with the grey American squirrel. There are too many greys in the UK and this is to the detriment of the native red squirrels, which are threatened with extinction. Prince Charles wants to attack the grey squirrels with Nutella. This prompted the locals to start talking about Nutella & Camilla.

Yes, you read that correctly: Nutella. Grey squirrels love it and they will add something to it to make the squirrels infertile. The only disadvantage is that Nutella contains palm oil and this in turn harms the forests in those countries that produce palm oil – because forests are cut down to make space for growing it. Doing something beneficial for nature only results in undoing something else.

There are 3.5 million grey squirrels in the UK and this is about the same as the number of EU nationals who live in the UK. But that is just a coincidence.

As I’m writing this, it is carnival time. Carnival isn’t celebrated in this country, otherwise I would have donned my grey squirrel suit and bought a jar of Nutella. So that I could dance through the gardens at Highgrove, Prince Charles’s estate, which is situated nearby.

Only about 140,000 red squirrels still exist and they can mainly be found in Scotland, with smaller numbers in Wales and on the Isle of Wight.

In the future, we’ll be left with all these infertile grey squirrels. Maybe this will give UKIP the idea of doing something similar with EU nationals. For the time being I’m still around but I do worry a bit about Brexit.

I’m still functioning perfectly. I’m (at least for now) still covered by the NHS and they have checked my entire waterworks. I would have thought that an ultrasound scan of my kidneys, bladder and urinary tract would have been sufficient, but specialist urinary experts decided that they needed to investigate the prostate as well. I didn’t have any symptoms, but it was to ‘make sure’. After all, I am of a certain age.

So, one morning, I made a trip to the university hospital in Bath, where I ended up in a waiting room full of men who either had to drink a lot because ‘they couldn’t go’, or who had to go to the loo six times in a row. These men didn’t look too happy, and I was by far the youngest. I didn’t have any symptoms but now, because of nerves, I had to go three times.

Moments later, a doctor holding a sort of harpoon was ready to investigate things thoroughly through my urinary tract.

I was wearing my hospital gown the wrong way round, like a housecoat, because it was actually the very first time I had worn one. A jolly nurse pointed it out and called me Sir. Wonderful, this British politeness. Even when you’re half naked you’re still addressed as Sir.

‘I think it has disappeared,’ I shrieked like a grey squirrel, when the doctor moved his harpoon in the direction of my crown jewels. ‘It won’t fit!’ I wanted to shout. Luckily, he explained that it wouldn’t take long, and he would warn me if it was going to hurt. So he did: ‘It’s going to hurt a bit.’ I shrieked that I would answer any question.

Fortunately, the doctor told me immediately that it all looked fine. He called it my waterworks. So everything is in perfect working order. This NHS may cost a lot, but it is very good.

That’s rather the problem with the Brits: if they are convinced of something, it’s hard to stop them. This satisfied EU national wants to continue producing a fruitful contribution to the UK and, for the moment, I’ll keep away from Nutella.

© Arnold Jansen op de Haar
© Translation Holland Park Press

Visit Arnold’s home page to find out more about his other publications.

Arnold reading poetry

Previous columns:
Peeing for Malmesbury
A Surreal Evening
The Secret of Malmesbury
Escape to the Country
What Would Donald Do?
A Selection Box
A Poet in Sandals
The Marseillaise
Brexit Bear
Letter to the British People
Dinner with Louis and José
An Anglophile European
Mary Magdalene of Notting Hill
No Hugging of Brits!
The God of Rochester
A ‘Bare Buttocks Face’
A Coach Full of Exes
On a Knife Edge
A Very British Secret
End-of-Year Chat
A Cigar in Brussels
Burning a Catholic
Ted or Sylvia?
Unsuitable for Class War
The Weather in Arnhem
Accident & Emergency
The Plumber and the Little Prince
A Trojan Horse
Portobello Hipster
A Celebration Every Day
Diana is Back
Loved by All
Cooking in Peacetime
A Bit of a Genetic Mess
Email a Fairy
A Peeing Neanderthal
Fictional Brits
Bare Burka
Is Van Gaal a Turkey?
An Estate Agent in High Heels
A Boy from Westminster
Adventure in Amsterdam
Amalia & George
Cheering Quietly
Human Waste
D-Day for Poetry
A Dog in London
Van Gaal and Wurst
Baby King George
The Virgin Train from Birmingham

Prins Charles wil de strijd aan gaan met de grijze Amerikaanse eekhoorn. Daar zijn er in het Verenigd Koninkrijk te veel van. En dat gaat ten koste van de inheemse rode eekhoorn. Die wordt met uitsterven bedreigd. Prins Charles wil de grijze eekhoorn bestrijden met Nutella. Hier in de buurt spreken ze al van Nutella & Camilla.

U leest het goed: Nutella. Grijze eekhoorns zijn er dol op. En daar moet dan een goedje in om die eekhoorns onvruchtbaar te maken. Het enige nadeel is dat er in Nutella palmolie zit. En dat is weer slecht voor de bossen in landen waar men palmolie verbouwt. Want daar moeten die bossen voor wijken. Doe je iets goeds voor de natuur, gaat er weer iets anders mis.

Er zijn 3,5 miljoen grijze eekhoorns in het Verenigd Koninkrijk. Dat is ongeveer evenveel als het aantal burgers uit de EU die hier wonen. Maar dat is toeval.

Als ik dit schrijf is het carnaval. Daar doet men hier niets aan, anders had ik mijn grijze eekhoornpak aangetrokken en een pot Nutella gekocht. En dan in polonaise door de achtertuin van Highgrove, het buiten van Prins Charles, want dat ligt hier vlakbij.

Er zijn nog maar zo’n 140.000 rode eekhoorns over. Die zitten vooral in Schotland. En dan nog verder wat in Wales en op het Isle of Wight.

Straks zitten we met al die onvruchtbare grijze eekhoorns. Het is wellicht voor Ukip een ideetje om dat ook met EU-burgers te doen. Maar voorlopig ben ik er nog. Al maak ik me best een beetje zorgen over Brexit.

Bij mij werkt alles nog uitstekend. Ik val hier namelijk (nog wel) onder de NHS (de nationale gezondheidszorg) en die hebben mijn volledige waterwerken nagekeken. Ik dacht dat ik na een ultrasound onderzoek van nieren, blaas en urinewegen klaar was, maar gespecialiseerde piskijkers bepaalden dat ik ook nog een onderzoek moest ondergaan voor de prostaat. Ik had geen enkele klacht, maar het was ‘voor de zekerheid’. Je bent tenslotte van een zekere leeftijd.

Dus toog ik op een ochtend naar het universiteitsziekenhuis van Bath, waar ik terecht kwam in een wachtruimte met mannen die of veel moesten drinken ‘omdat het niet lukte’, of zes keer naar de wc togen. De mannen zagen er niet heel gelukkig uit. Ik was veruit de jongste. Ik had nergens last van maar moest nu opeens drie keer vanwege de zenuwen.

Even later stond er een dokter met een soort harpoen klaar om via mijn urinebuis de zaak van binnen eens goed te bekijken.

Ik had mijn ziekenhuisschort verkeerd om, als een kamerjas. Het was namelijk de eerste keer dat ik zo’n ding aan had. Een gezellige verpleegster wees me erop. ‘Sir’ zei ze erbij. Heerlijk, die Britse beleefdheid. Dat je half in je blootje staat, maar toch ‘Sir’ wordt genoemd.

‘Ik geloof dat-ie verdwenen is,’ piepte ik als een grijze eekhoorn tegen de dokter toen hij mijn edele delen met zijn harpoen naderde. ‘Dat ding past nooit!’ wilde ik nog tegen hem roepen. Hij legde me gelukkig uit dat het niet lang ging duren. En wanneer het even pijn zou doen, zou hij me waarschuwen. Dat deed hij dus ook. ‘Nu doet het even pijn.’ Ik piepte dat ik op elke vraag zou antwoorden.

Gelukkig zei de dokter gelijk dat het er ‘heel goed’ uitzag. Hij sprak over ‘de waterwerken’. Alles werkt dus uitstekend. Die NHS kost wat, maar ze zijn heel goed.

Dat is een beetje het probleem met die Britten, als ze ergens van overtuigd zijn, zijn ze niet te stoppen. Deze tevreden EU-burger wil graag een vruchtbare bijdrage blijven leveren aan het Verenigd Koninkrijk en eet voorlopig even geen Nutella.

© Arnold Jansen op de Haar


Eerdere columns:
Plassen voor Malmesbury
Een surrealistische avond
Het geheim van Malmesbury
Escape to the country
Wat zou Donald doen?
Een gemengde doos
Een dichter op sandalen
Beertje Brexit
Brief aan de Britten
Eten met Louis en José
Een anglofiele Europeaan
Maria Magdalena van Notting Hill
Geen Britten knuffelen!
De God van Rochester
Een blotebillengezicht
Een touringcar met exen
Kantje boord
Een zeer Brits geheim
De sigaar in Brussel
Een katholiek verbranden
Ted of Sylvia?
Ongeschikt voor klassenstrijd
Het weer in Arnhem
Spoedeisende Hulp
De loodgieter en de kleine prins
Het paard van Troje
Aan de schandpaal!
Portobello Hipster
Elke dag feest
Diana is terug
Geliefd door allen
Koken in vredestijd
Een genetisch zootje
E-mail een elfje
De plassende Neanderthaler
Fictieve Britten
Blote boerka
Is Van Gaal een kalkoen?
Een makelaar op hoge hakken
Een jongen uit Westminster
Avontuur in Amsterdam
Amalia & George
Zachtjes juichen
Menselijk afval
D-Day voor poёzie
Een hond in Londen
Van Gaal en Wurst
Baby King George
De Virgin trein uit Birmingham