Skip to main content

My Life as a Horse

Mijn leven als paard

April 10, 2011

By Arnold Jansen op de Haar

Fifteen-year-old Regina Mayer from the village of Laufen in Southern Germany has succeeded in making Luna the cow jump like a horse. Her farmer parents refused to give her a horse, so she simply saddled one of their cows. After a bit of effort, she managed to teach the cow to jump over a fence.

‘She thinks she is a horse,’ was Regina’s comment about Luna. ‘If she is willing to do something she does it but if it is not to her liking she refuses.’

I find this is rather confusing: a cow that thinks it is a horse. I also consider Regina’s remark a bit muddled. I think it is normal for a cow to do its own thing. However, if this cow thinks it is a horse, it will take orders. Well, a typical horse obeys its boss, otherwise the police would use cows instead of horses. Actually it would make a lovely picture: a herd of police cows chasing a gang of hooligans.

Recently during a PE lesson at a Scottish school earthworms fell down from heaven. Not surprisingly taking into account the amount of horizontal rain in Scotland, it must have confused the earthworms. However according to the teacher it was a beautiful bright day.

Generally speaking animals have a clear head; they are much better than people at knowing what they are. Animals simply behave like animals. The great white shark puts its teeth into everything, seals and surfboards alike; it is his role in life. Pigeons cover roofs with droppings, that is what pigeons do. Donkeys are stubborn and dogs are faithful. When an animal acts out of the ordinary, it hits the world’s headlines.

It is different for people, they act strangely all the time. This is my theory: people behave like animals – think of going to the toilet or making love – but on the whole not in public. People cover up animal behaviour to some extent, but sometimes they can’t help themselves.

At this very moment, some MP out there may well be creating a sex scandal or else preparing a very odd expense claim. You aren’t by any chance picking your nose while reading this, are you? Research tells us that two percent of the readers of this column have just pinched someone’s bottom or are about to do so.

Just this week I discussed this with my creative writing students: whatever outlandish scenario you invent, it will have happened before.

Five to ten percent of children are quite mistaken about who is their natural father. In our everyday society this is mostly hushed up. Literature can look at things from anyone’s point of view, so if it works as it should, literature, or rather art in general, reveals what is kept hidden.

Luckily in ordinary life not all is revealed. For example I know a couple who have children, so I can only assume they have had sex. You don’t know them, otherwise you too would be reminded of cat food past its sell-by date. It suffices to say that you shouldn’t try to picture it for your own physical and mental wellbeing.

A child takes everything at face value. Only later do you realise that all is not what it seems.

I feel a bit sorry for this cow which thinks it is a horse. Other cows appear to blackball this cow with an identity crisis. ‘Just behave like a cow,’ they moo. Quite frankly, a cow which thinks it is a horse is showing too much human behaviour.

I am sure there is someone out there who thinks he is a horse; we just have to wait for the novel My Life as a Horse.

© Arnold Jansen op de Haar
© Translation Holland Park Press

You can leave your comment on our forum.

Visit Arnold’s home page to find out more about his other publications.
Previous columns:

An Altruistic Writer

In het Zuid-Duitse dorp Laufen is de 15-jarige Regina Mayer erin geslaagd om koe Luna te laten springen als een paard. Haar ouders wilden haar geen paard geven. Omdat ze op een boerderij woont, zadelde ze dus maar een koe. Na enige training lukte het om de koe over een hindernis te laten springen.

‘Ze denkt dat ze een paard is,’ zei Regina over koe Luna, ‘Als ze iets wil doen, doet ze het. Als ze iets niet wil, doet ze het niet.’

Een koe die denkt dat ze een paard is, ik vind het maar verwarrend. Ik vind die uitspraak van Regina trouwens ook verwarrend. Dat een koe haar eigen zin doet, vind ik normaal. Maar als die koe denkt dat ze een paard is, dan luistert ze. Normale paarden luisteren naar hun baas. Anders had je wel politiekoeien in plaats van politiepaarden. Het is overigens wel een mooi beeld: een kudde politiekoeien die achter een stel hooligans aan gaat.

Onlangs kwamen er tijdens een gymles op een Schotse school regenwormen uit de lucht vallen. Dat kan ik me al iets beter voorstellen, gezien de hoeveelheid horizontale regen in Schotland. Die regenwormen zijn natuurlijk hartstikke in de war. Maar het was een mooie, heldere dag, aldus hun leraar.

Over het algemeen zijn dieren helemaal niet in de war. Dieren weten beter wie ze zijn dan mensen. Dieren doen dierendingen. Een grote witte haai bijt alles doormidden, zowel zeehonden als surfplanken. Dat is zijn taak. Een duif poept de dakpannen vol. Daar is hij duif voor. Een ezel is koppig en een hond trouw. Als een dier dan iets vreemds doet, is het wereldnieuws.

Bij mensen ligt dat anders. Mensen doen voortdurend vreemd. Ik heb daar een theorie over. Mensen doen ook dierendingen, zoals naar de wc gaan en de liefde bedrijven, maar doorgaans niet in het openbaar. Mensen stoppen de dierendingen een beetje weg. Maar soms kunnen ze die niet tegenhouden.

Op het moment dat u dit leest zit er vast ergens een parlementariër een seksschandaal te veroorzaken of een hele rare declaratie in te vullen. En u zit toch niet in uw neus te peuteren als u dit leest? Onderzoek leert dat twee procent van de lezers van deze column net iemand in de billen heeft geknepen. Of het gaat doen.

Ik had het er van de week nog met mijn cursisten creatief schrijven over: je kunt het zo gek niet bedenken of het komt wel voor.

Vijf tot tien procent van de kinderen schijnt niet van de vader te zijn van wie ze denken dat ze zijn. In de zichtbare wereld is dat grotendeels verborgen. In de literatuur kun je bij iedereen in het hoofd. Als het goed is maakt literatuur, of kunst in het algemeen, zichtbaar wat onzichtbaar is.

In het gewone leven is het maar goed dat niet alles zichtbaar is. Zo ken ik een echtpaar waarvan ik vermoed dat ze wel eens seks hebben gehad. Ze hebben tenslotte kinderen. U kent dat echtpaar niet anders zou u ook aan bedorven kattenvoer denken. Laat ik zeggen dat je er voor je eigen lichamelijke en geestelijke welzijn beter geen voorstelling bij kunt maken.

Voor een kind lijkt iedereen nog normaal. Pas later besef je dat mensen zich vaak anders voordoen dan ze zijn.

Ik heb een beetje medelijden met de koe die denkt dat ze een paard is. De andere koeien schijnen de koe die denkt dat ze een paard is buiten te sluiten. ‘Doe gewoon koeiendingen,’ loeien ze. Een koe die denkt dat ze een paard is, is gewoon teveel op een mens gaan lijken.

Er bestaat namelijk vast wel iemand die denkt dat hij een paard is. Het is alleen nog wachten op de roman Mijn leven als paard.

© Arnold Jansen op de Haar

U kunt reageren op ons forum.

Eerdere columns:
Voorbij de waanzin